Op 11 augustus 1973 gebeurde er iets in The Bronx waarvan niemand op dat moment kon vermoeden hoe groot de impact zou worden. In de recreatieruimte van 1520 Sedgwick Avenue organiseerden Cindy Campbell en haar broer Clive Campbell, beter bekend als DJ Kool Herc, een back-to-school party. Die avond wordt tegenwoordig algemeen gezien als een belangrijk symbolisch geboortemoment van hiphop.
Inmiddels zijn we 53 jaar verder. Hiphop groeide van muziek op buurtfeesten in New York uit tot een wereldwijde cultuur die muziek, dans, mode, kunst en taal blijvend heeft veranderd.
Begin jaren zeventig was The Bronx een plek waar jongeren hun eigen vormen van expressie creëerden. Op block parties draaiden dj's funk, soul en disco. DJ Kool Herc ontdekte dat juist de instrumentale breaks in platen de dansvloer in beweging brachten. Met twee draaitafels kon hij deze stukken verlengen en achter elkaar laten doorgaan.
Daarmee ontstond een nieuwe manier van muziek maken. Dansers ontwikkelden bewegingen rond die breaks, terwijl MC's de microfoon pakten om het publiek op te zwepen en steeds uitgebreidere rijmschema's ontwikkelden.
Hiphop werd uiteindelijk veel meer dan alleen rapmuziek. DJ'ing, MC'ing, breaking en graffiti groeiden uit tot de bekendste elementen van een complete cultuur.
Ook de Jamaicaanse achtergrond van Kool Herc speelde een rol. De sound-systemcultuur waarmee hij was opgegroeid kende al de traditie van dj's die grote installaties gebruikten en over platen heen spraken. In The Bronx kwamen die invloeden samen met Amerikaanse funk, soul en disco en ontstond iets nieuws.
Aan het einde van de jaren zeventig kwam hiphop voor het eerst echt op plaat terecht. In de jaren tachtig ging het vervolgens razendsnel. Artiesten als Grandmaster Flash & The Furious Five, Run-D.M.C. en later Public Enemy lieten horen hoeveel verschillende kanten rap op kon.
In de jaren negentig explodeerde de creativiteit verder. New York kende artiesten als Nas, Wu-Tang Clan, The Notorious B.I.G. en A Tribe Called Quest, terwijl aan de westkust onder anderen 2Pac, Dr. Dre en Snoop Dogg bepalend werden.
Tegelijkertijd ontstonden talloze andere stromingen. Jazz, funk en soul werden opnieuw ontdekt via samples, terwijl artiesten steeds persoonlijker, politieker of juist experimenteler gingen schrijven. Hiphop bleek geen genre met één geluid te zijn, maar een cultuur die zichzelf voortdurend opnieuw kon uitvinden.
Digable Planets staat voor de jazzy, alternatieve hiphop die in de jaren negentig tot bloei kwam. De groep brak internationaal door met Rebirth of Slick (Cool Like Dat) en liet horen hoe vanzelfsprekend jazz en hiphop met elkaar konden samensmelten.
AZ vertegenwoordigt de lyrische New Yorkse raptraditie. Sinds zijn legendarische bijdrage aan Nas' Life's a Bitch en zijn eigen debuut Doe or Die geldt hij onder liefhebbers als een rapper met een uitzonderlijk soepele flow en scherp gevoel voor taal.
Met CHO komt die lijn naar het heden en naar Nederland. Hij vertegenwoordigt een generatie waarvoor hiphop niet langer een geïmporteerde Amerikaanse cultuur is, maar een volwaardig onderdeel van de Nederlandse muziekscene.
